راهکاری برای بازنگری در حل مشکلات حمل‌ونقلی در زمان پاندمی ویروس کرونا در ایتالیا
در اولین گام بعد از بازگشایی و خارج شدن شهرها و ایالات از قرنطینه، استفاده از حملونقل عمومی موردبررسی قرار گرفت: اکثر کارشناسان مشاهده کردند که تقاضا و عرضه حملونقل به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، زیرا مردم از حضور در محیط‌های بسته و شلوغ پرهیز میکنند. همچنین اپراتورها سعی می‌کنندمحدودیت‌های فاصله اجتماعی را با کاهش ظرفیت وسایل نقلیه تضمین کنند. از اینرو ۰۲ تا ۰۲ درصد ظرفیت اتوبوسها و ترامواها قابل استفاده است. برای قطارها این رقم بیشتر و نزدیک به ۲۲ ٪ است. شکی نیست که تعدادزیادی از مسافران که برای کار سفر میکنند و یا برای خرید مواد غذایی به بیرون می‌روند، پس از تابستان وبازگشایی مدارس ناچار به تغییر روش حملونقل می‌شوند. حال در اینجا این سوال مطرح می‌شود که کدام مدحمل‌ونقل مورد استقبال قرار می‌گیرد؟ و عواقب این تغییر در جامعه چه پیامدهایی را خواهد داشت؟ در Decisio 1 ، یک مدل ساده از bikenomics برای مقایسه دو مجموعه سناریو از حملونقل پاک در ایتالیاراه اندازی شد که به تدریج در ماه مه شروع به کار می‌کند. به طور خلاصه، سناریوهای "عدم مداخله" با سناریوهای"سیاست‌های پس از COVID " مقایسه شد. در اولین سناریوها، کسری متغیر از کاربران حملونقل عمومی به سمت ماشینهای شخصی سوق پیدا می‌کند. در این مدل ما بین اثرات ترافیکی و سایر اثرات اجتماعی نظیر سلامتی،آلودگی هوا ، شرایط اقلیمی، ایمنی و ... تمایز قائل شده است. نتایج اولین سناریوها در شکل زیر نشان داده شده است.
هزینه‌ها و منافع اجتماعی سناریوهای حمل‌ونقلی در زمان پاندمی ویروس کرونا در ایتالیا (سناریوهای اول) استفاده از حملونقل عمومی و خودروهای شخصی
با کاهش درصد سفرهای حملونقل عمومی و افزایش سفرهای اتومبیل، هزینه‌های اجتماعی افزایش می‌یابد ومهمترین آنها مربوط به ایجاد و شدت ترافیک است. در سناریوی میانی، با انتقال 76 % از سفرها به خودروهای شخصی، هزینه‌های اجتماعی درحدود ۵۲ میلیارد یورو در سال افزایش می‌یابد. در مجموعه سناریوهای دوم، تحلیل شد که اگر دولت‌های ملی و محلی در تشویق جامعه به دوچرخه سواری و پیاده روی مشارکت کنند چه اتفاقی میافتد! با در نظر گرفتن سناریوی "میانی" که در بالا به عنوان نقطه شروع نشان داده شده است(33 ٪ از کاربران بهحمل‌ونقل عمومی پایبند هستند)، در مرحله اول، تمام سفرهای باقی مانده زیر ۲ کیلومتر با پیاده روی و دوچرخه سواری انجام می‌شوند. در مرحله دوم، تمام سفرهای زیر ۵۲ کیلومتر با پیاده روی و استفاده از دوچرخه‌های برقی انجام می‌شوند. نتایج این مجموعه دوم از سناریوها در شکل زیر نشان داده شده است .
هزینه‌ها و منافع اجتماعی سناریوهای حمل‌ونقلی در زمان پاندمی ویروس کرونا در ایتالیا(سناریوهای دوم) پیاده روی و دوچرخه سواری
این سناریو اولاً به دلیل اجتناب از عوامل بیرونی مداخله گر و دوم به دلیل مزایای سلامتی ناشی از افزایش فعالیت بدنی و اثرات ناشی از آن، شامل افزایش امید به زندگی، جلوگیری از ابتلا به بیماری، افزایش بهره وری نیروی کار وکاهش هزینه‌های پزشکی، بسیار درآمدزا است. در سناریوی دوم، این منافع تقریباً به ۰۲ میلیارد یورو در سال میرسد. البته تصدیق شده که هر دو مجموعه سناریو برآوردی هستند، اما آنها برای نشان دادن تفاوتی که درتصمیمات سیاست شهری می‌توانند ایجاد کنند، ساخته شده اند. در حقیقت، ترکیبی از این دو سناریو می‌تواند به واقعیت نزدیک باشد: برخی از افراد به سمت استفاده از وسایل نقلیه شخصی سوق پیدا میکنند و برخی دیگر به احتمال زیاد به پیاده روی و دوچرخه سواری می‌پردازند. با این حال با وجود اینکه امکان دارد تعداد سفرهای روزانه به دلیل دورکاری به حداقل برسد، سناریو پیاده روی و دوچرخه سواری می‌تواند سهم عمدهای از سفرهای روزانه را به خود اختصاص دهد که دارای تأثیرات مثبت اجتماعی قابل توجهی نیز است که می‌تواند برای رونق گیری مجدداقتصاد و حفظ فاصله اجتماعی برای کل جامعه سودمند باشد. این یک نمونه خوب از چگونگی استفاده ازbikenomics برای ارائه بینش و کمک به تصمیم گیرندگان است که سیاست‌های خود را برای عموم مردم توضیح دهند.
برای دریافت مطلب کلیک کنید