شهرها را برای انسانها بسازیم، نه برای ماشینها

پیاده روی یک داروی شگفت انگیز برای هر فرد و جامعه ای است.
پیاده روی برای سلامت قلب، ذهن و استخوانهای شما مناسب است. پیاده روی، مثل بسیاری از انواع ورزشها باعث میشود احساساتتان را بهتر کنید و این شما را جوان نگه میدارد. اما مزیتهای یک زندگی با سرعت پنج کیلومتر در ساعت به مراتب فراتر از فرد است. پیاده روی برای محیط زیست، پیشگیری از جرم، ایجاد جامعه و اقتصاد خوب است. زمان آن است که مردم ما برای داشتن پیاده روهای خوب مطالبه گری کنند. با این حال ما برای ساختن شهرها، فضاهای عمومی و به جریان انداختن خیابانهایی با سرعت 40، 60 و ۱۰۰ کیلومتر ادامه میدهیم. شهرها برای اتومبیلها در حال ساخته شدن هستند و نه برای انسانها! به عبارت دیگر ناسازگاری در زندگی مردم، بیماری و تنهایی و تغییرات آب و هوایی عمدتا به دلیل طراحی است. و باید شهرها به گونه ای طراحی و بازسازی شوند تا انسان در اولویت باشد و نه ماشین.

یکی از نمونههای تغییر و اصلاح زیر ساخت و ایجاد فضاهایی برای پیاده روی میدان تایمز نیویورک است. در حالی که میدان تایمز یک منطقه بزرگ تجاری بوده و گاه به عنوان «تقاطع جهان» شناخته میشود، بیش از یک قرن، تحت تأثیر وسایل نقلیه موتوری قرار گرفته بود. قبل از اصلاح آن در سال 2010، 89 درصد فضا به اتومبیلها داده شد و فقط ۱۱ درصد به عابران پیادهها تخصیص داده شده بود. با این حال، 90 درصد از مردم در حال عبور از میدان تایمز با پای پیاده و تنها ۱۰ درصد با وسایل نقلیه هستند. ایجاد یک میدان بزرگ عابر پیاده که با مخالفت شدید مواجه شد، یک فضای بزرگ را به عابران پیاده بازگرداند. در سالهای پس از آن، افزایش فروش خرده فروشی ۱۷۲ درصد افزایش یافت، زیرا تعداد پیادهها افزایش یافت، جرم کاهش یافت و تعداد عابرین پیاده آسیب دیده کاهش پیدا کرد و همچنین زمان سفر برای وسایل نقلیه عبوری از میدان تایمز نیز بهبود یافته است. این اصلاح ساختار شهری و بازسازیها به شهرهای دیگر مانند تورنتو سرایت کرده است.

بنابراین اگر ما میخواهیم شهری با قابلیت پیاده روی و دوچرخه سواری ایجاد کنیم و شهری انسان محور داشته باشیم، مجبور به مطالعات عمیق در حوزه زیر ساختها و حملونقل و ترافیک و همچنین سرمایه گذاری در زیرساختها مانند پیاده روها، مسیرهای دوچرخه سواری، مبلمان خیابانی و سرویسهای بهداشتی هستیم. همچنین باید ترکیبی از فضاهای تجاری، مسکونی و فرهنگی ایجاد شود و معابری ایجاد کنید که مردم را با هم متحد میکنند.
به طور خلاصه، اگر ما جوامع سالم را میخواهیم، باید فضاهای متنوعی ایجاد کنیم که دوندهها و دوچرخه سواران ، سالمندان، والدین و فرزاندان خرد سالشان و معلولان ویلچر سوار، افراد خیابانی، صاحبان مغازهها و انواع کسب و کارها ، با هم احساس راحتی کنند.خیابانها شبکه اجتماعی اصلی و نهایی هستند، ما نیاز داریم که آنها را نه تنها برای تجارت بلکه برای فرهنگ سازی توسعه دهیم.
مهندس مهدی حسن زاده
مدیر عامل مهندسن مشاور رهیافت
- مرجع خبر:مهندسین مشاور رهیافت

