نویسندگان مقاله
- محمد سلطانی - کارشناس ارشد مهندسی عمران- راه وترابری
- مهرداد علیمرادی - کارشناس ارشد سیستمهای اقتصادی- اجتماعی، گرایش برنامه‌ریزی حمل‌ونقل
- مهدی حسن زاده اصفهانی - کارشناس ارشد مهندسی عمران- راه و ترابری، مدیر عامل مهندسین مشاور رهیافت
چکیده مقاله
برخورداری از شبکه حمل‌ونقل پویا، هماهنگ و سازمان یافته یکی از معیارهای اصلی سنجش میزان توسعه یافتگی جوامع در جهان امروز محسوب می‌شود و بر این مبنا جامعه ای که از شبکه حمل‌ونقل کارآمدتری برخوردار باشد، واجد رشد و توسعه فراگیر به شمار می‌آید. در این راستا تحلیل فضایی و تعیین میزان دسترسی مراکز زیست و فعالیت به شبکه حمل‌ونقل، شاخصی است که در توسعه سایر ابعاد این مراکز از قبیل توسعه اقتصادی، اجتماعی، ارتباطی و ... ، تاثیر غیر قابل انکاری دارد. علاوه بر این، میزان برخورداری مناطق مختلف یک گستره از شبکه حمل‌ونقل، شاخص دیگری است که می‌تواند مبین میزان توسعه آن منطقه در گستره مذکور باشد. تحلیل این نوع شاخص‌ها در مناطق مختلف و مقایسه آن با نیازهای موجود، تصویری از وضعیت گستره مذکور از لحاظ نحوه توزیع شبکه حمل‌ونقل ترسیم کرده و بدین ترتیب موارد عدم تعادل و توازن در توزیع شبکه حمل‌ونقل مشخص می‌گردد. در این مقاله، ابتدا شاخص‌های کیفی و کمی میزان دسترسی و برخورداری نقاط از شبکه حمل‌ونقل تعریف شده و سپس نحوه سطح بندی نقاط بر اساس این شاخص‌ها و همچنین محاسبه ماتریس زمان سفر و فاصله نقاط با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی تبیین می‌شود، ضمن این که در هر قسمت، روش مذکور برای تحلیل شاخص‌ها، به صورت موردی برای نقاط سکونتگاهی استان تهران انجام شده و در پایان نقاط قوت و ضعف حاصل از تحلیل‌های مذکور در سطح استان تهران ارائه و راهبردهایی نیز پیشنهاد می‌گردد.کلیدواژه‌ها:مراکز زیست و فعالیت، تحلیل فضایی، شاخص برخورداری، ماتریس زمان، نقاط سکونتگاهی استان تهران
پذیرفته شده در دوازدهمین کنفرانس تخصصی حمل‌ونقل و ترافیک تهران - اسفند ۱۳۹۱
- مرجع مقاله:مهندسان مشاور رهیافت